Corrían os anos finais do século pasado, cando nunha visita a ARCO tiven a sorte de coñecer a D. Leopoldo, quen expopía en varias galerías á vez. Paramos a falar con el,  pois a persoa á que eu acompañaba xa lle escribira en varios dos seus libros. Nestes casos os interlocutores preséntanche e ti mesmo, nun silencio de respecto, colles un catálogo e arrecúnchaste por aquilo de non amolar e saber máis da persoa que tes diante. A miña sorpresa foi cando naquel voluminoso libro cheo de fotos de cadros matéricos, feitos con terras que parecían arrincados das lavas dun volcán, apareceu de súpeto unha imaxe para min coñecida.

Era Bretal, con vistas das Dunas de Corrubedo, pero só como fondo dunha escultura, que eu coñecía, pero da que non tiña constancia de quen era, nin me parara a vela de preto. Entón erguín a vista e comecei a interesarme pola conversa que mantiñan Don Leopoldo e Don Miguel,  e cando xa puiden meter as miñas palabras no miolo de tan contundentes opinións e sólidas observacións, case coma un pelo entre dous valados, pregunteille:

Tamén en Certo:

• Opinión: Gonzalo Sarasquete, aos de "Cambiemos Riveira" no Facebook

• Opinión: "Diséñoslo, Mr. Chipperfield", por Gonzalo Sarasquete

"Non se pode falar por falar cando persoas que si sabemos están escoitando. Os exemplos que poñedes: Chillida e Manrique primeiro pasárono mal e tiveron que demostrar fóra o seu prestixio e de Gaudí tendes que ler a súa vida, pragada de penalidades; nun principio só se lembrou del un primo seu que era bispo de León e os indianos de Santander, cando miltitaba  no bando dos eclécticos medievalistas, antes de ser modernista.

Ademais, en Donosti hai máis escultores que don Eduardo: ninguén se lembra de Nagel ou de Oteiza! Para os que sabemos un pouquiño, PAPA-OTEIZA: calquera que se adique a isto ten que mamar del.

Pero vós non sabedes que os casos contrarios  son os que abundan máis que ises que vós coñecedes? En Valencia fai non muito un caso chinmpou á prensa:  a famosa” Pantera rosa “ de Miquel Navarro. Os bempensantes desta cidade quixenron tirarlle ista escultura, á que alcumaron co nome dos debuxos animados e grazas a deus non puideron porque o tempo deulle a razón e o prestixio veulle de fóra, pero na mesma cidade si conseguiron que se desfixeran pezas de calidade coma a de Sanleón.

En Vigo, máis cerquiña, adoptaron coma propio a Fancisco Leiro o do “SIRENO” que en realidade é de Cambados, despois de trunfar en Nueva York. En Cambados polo da agora só saben de Asorey.

Non se pode comparar a un escultor local, bocazas e ignorante que tivo a sorte de que na alcaldia estivese un máis inculto que el con Chillida. Fixádevos nos problemas que está a pasar a familia del co CHILLIDA-LEKU.

E menos mal que non faláchedes da escabrosa palabra “arte” ou “artista: iso xa son palabras maiores, isa medalla só se pon cando morres ou despois de demostralo.

Os exiliados sempre van ó ceo: hai poucos que o fagan voluntariamente.

AMAR É LOITAR:  se o fas dende a ignorancia só vale para que uns amiguiños te valoren. Céibanos señor dos amigos e familiares ignorantes ben intencionados.

Un consello: lede que vos fará ceibes e non sacaredes a lingua a pacer con tanta facilidade. O mundo é moi grande e neste traballo o que máis conta é a orixinalidade, máis que o esforzo sen sabiduría.

 Un probe escultor que vos quere:

Gonzalo Sarasquete

• Baixo o título "O laio pola extinción dos peixes salvaxes" 
• Pódense ollar na Galería Metro (rúa Nova de Arriba) ata o luns 12 de setembro

(download)

Click here to download:

Arte_o_ribeirense_Gonzalo_Sara.zip (2.51 MB)

As esculturas teñen feitura de caixas de peixe e miden 30x20x10 centímetros. Foron elaboradas na súa totalidade con lousa negra, procedente do Barco de Valdeorras, e con sulfato de cobre. Os seus títulos son O derradeiro pataghullo e Escamas e maghas. Achéganse a un prezo de 300 euros na devandita galería compostelá, emprazada no 24 da Rúa Nova até o 12 de setembro.   

Antes, Gonzalo Sarasquete fixera en Ribeira "Homes de cal":

Pode que tamén lle interese:

Convocan o III Premio "Atlante" de Gravado

• A Dirección Xeral de Xuventude e Voluntariado xa ten aberto o prazo de inscrición para que participen rapaces entre os 18 e os 30 anos
• O programa desenvólvese nos ámbitos da arte dixital en Porto (Portugal), Bangor (Gales, Reino Unido), e Angoulème (Francia), financiado con fondos europeos
• A prioridade é promover proxectos transnacionais de innovación e redes empresariais

Algunhas estadías son para asistir a certámenes internacionais

Santiago, 13 de xullo de 2011.- A Dirección Xeral de Xuventude e Voluntariado, dependente da Consellería de Traballo e Benestar, vén de lanzar o proxecto ‘Imaxina Atlántica’ que, ao abeiro do programa “Espazo Atlántico” financiado con fondos FEDER, oferta 24 estadías noutras rexións de Europa para mozos e mozas profesionais de entre 18 e 30 anos centradas na arte dixital.

En concreto, o programa –para o que xa está aberto o prazo de inscrición- desenvólvese nos ámbitos da Comunicación Audiovisual, Publicidade, Produción Artística, cultural e visual, Multimedia, Patrimonio ou Turismo aplicado á arte dixital, en Porto (Portugal), Bangor (Gales, Reino Unido), e Angoulème (Francia) e os mozos interesados poderán enviar a súa candidatura a xuventude@xunta.es.

A iniciativa oferta doce estadías de quince a trinta días de duración que inclúen viaxe, aloxamento e manutención; e outras doce de tres ou catro días para asistir á certames internacionais, feiras internacionais ou exposicións.

O obxectivo desta actividade é fomentar a formación dos mozos profesionais, nun contexto europeo, axudando á realización de estadías en empresas, asociacións e institucións doutras rexións de Europa, con fin de favorecer o fortalecemento e a creación de redes empresariais desde o espazo atlántico e ofrecer aos participantes prácticas profesionais, adquisición e uso de coñecementos, competencias e cualificacións con vistas ao desenvolvemento persoal, a empregabilidade e a participación no mercado laboral europeo.

Como prioridades deste programa tamén está promover a mobilidade europea da mocidade creadora galega, apoiar as melloras da calidade e a innovación e a súa transferencia entre distintos países, promover a aprendizaxe de idiomas nun contorno empresarial, adquirir autonomía persoal e mellorar a capacidade de traballo con persoas de distintos contornos culturais.

O espazo de cooperación do territorio que cubre este programa comprende as rexións de Poitou-Charentes en Francia, norte de Portugal, País de Gales do Reino Unido, e Galicia. A prioridade do proxecto é a de promover redes transnacionais empresariais e de innovación, pero non só se centra na innovación científica e técnica, senón tamén noutros elementos da economía actual do coñecemento, como novos tipos de servizos empresariais ou técnicas de márketing innovadoras, con especial consideración pola dimensión transnacional destas prácticas.

Pode que lle interese:

• Arte: bases do III Premio Atlante de Gravado

• Lousame: artistas franceses expoñen na casa da cultura en xullo

Exposición: no Centro Social de Boiro, do 15 de xullo ao 15 de agosto, Sabela Rey

Data límite para anotarse neste obradoiro de Tucho Abalo organizado por Aturuxo, o 23 de abril. Toda a información aquí

Ribeira, 7 de marzo de 2011. A artista ribeirense Rosa Crujeiras (agora Rosa Crujeiras-Teira OdenWalder, tralo seu casamento cun norteamericano) é a directora artística da campaña publicitaria "Magnum Live Large", que protagoniza o rapeiro Ludacris para a marca de preservativos Trojan. 

A campaña está deseñada para YouTube, o maior repositorio de vídeos na Rede, onde hai unha canle propia para este proxecto que dirixiu artisticamente Rosa Crujeiras: http://www.youtube.com/MagnumLiveLarge. Trátase de atopar a cinco "mcees" (rapeiros que improvisan) que representen a esta marca a través das súas composicións e buscan valores como a non discriminación, ou a ausencia de violencia nos seus textos. Os gañadores poderán cantar con Ludacris en Miami, en sucesivas actividades desta campaña publicitaria.

En Certo entrevistamos a Rosa Crujeiras (Roux era o seu nome artístico) en 2007, aquí