Tripulación do Numancia, barco de guerra onde ía o pobrense Benigno Dávila en 1909
A Pobra do Caramiñal, 18 de outubro de 2010. Este venres 22 de outubro, ás seis da tarde, terá lugar a inauguración da remodelación da praza adicada ao heroe de guerra Benigno Dávila Pérez, laureado no seu día coa Cruz de San Fernando, máximo galardón militar de entón que aparellaba pensión de 100 pesetas mensuais. Na inauguración, ademais das autoridades locais co alcalde Isaac Maceiras en cabeza, estará o subdelegado do Goberno, José Manuel Pose Mesura, e o almirante xefe do Arsenal militar de Ferrol, Santiago Bolívar. Amenizará coa súa música a Banda Militar do Tercio Norte.
Quen era Benigno Dávila Pérez?
Fillo de Serafín Dávila e Modesta Pérez, nado en A Pobra do Caramiñal (parroquia de Postmarcos) o 1 de xullo de 1888. Comezou a súa carreira na Marina aos 16 anos e aos 21 acadou a máis alta condecoración, a Cruz Laureada de San Fernando, a raíz duns feitos de 1909 cando prestaba servizo como Cabo de Mar no cruceiro "Reina Regente" e o "Numancia". A medalla supoñía unha pensión de cen pesetas mensuais, unha cantidade que daquela era unha fortuna.
Que feitos protagonizou para ser condecorado?
Benigno Dávila, en compaña do mariñeiro de primeira Melchor Uso, conseguiu nas proximidades de Alhucemas que, ao romperse o cabo que arrastraba un bote cargado de víveres, este non chegara a mans inimigas (combatía España daquela aos marroquinos, tamén chamados mouros, na campaña de Melilla de 1909). Segundo conta a prensa da época (xornal "La Correspondencia de España"), aquel 4 de setembro, "arroxáronse á auga en medio dunha chuvia de balas inimigas, impedindo, tras grandes esforzos, que o bote chegara á costa inimiga arrastrado pola corrente". A medalla foi entregada en San Fernando (Cádiz) ao final dun acto de xura de bandeira por parte dun novo reemprazo dos buques "Numancia" (onde prestaba servizo tamén o pobrense) e "Princesa de Asturias". Mais Benigno Dávila non puido asistir, por estar embarcado xa noutro barco, o "Nautilus" (e non era o do capitán Nemo de Xullo Verne).
Carreira de Benigno Dávila:Como aprendiz de mariñeiro estivo en 1906 no gardacostas "Numancia". En 1908, no acorazado "Pelayo", no torpedeiro "Terror" e no gardacostas "Numancia". En 1909, na corbeta "Nautilus" e no cruceiro "Reina Regente". En 1910, no "Reina Regente" e na corbeta "Villa de Bilbao", así como no torpedeiro "Halcón". Entre os ascensos que obtivo, foi pasando de aprendiz a mariñeiro de 2ª, de 1ª, de primeira a preferente e logo cabo de mar en 1908. Contramaestre no torpedeiro número un do "Halcón". Na súa valoración académica (Instrucción elemental), asinada polo marqués de Magaz, como Cabo de Mar, atopamos:Doctrina cristiana : Aprobada.Lectura : Distinguido.Aritmética : Distinguido.Xeometria : Distinguido. Xeografía : Aprobado.Instrución militar : Distinguido.Regras de disciplina militar : Distinguido.Exercicios de carabina : Distinguido.Coñecementos militares e artilleiros: Aprobado.Exercicios de cañón, revólver e sable : Aprobado. Instrución marítima : Distinguido.Disciplina : Bo.Conduta : Moi bo.Aplicación : Moi bo.Aproveitamento : Moi bo.Aptitud profesional : Moi bo.Clasificación definitiva : Distinguido.Casou con Emilia Gómez Nuñez. Fonte: “España en sus héroes”. Madrid 1969 pág. 334. (vía)
Benigno Dávila faleceu en Ferrol (entón El Ferrol del Caudillo) aos 68 anos de idade, no ano 1956.
Cando se lle adicou a praza que leva o seu nome?
Copia literal Acta Plenaria del 14 de mayo de 1986:
“ 4º.-PROPUESTAS VARIAS DE LA ALCALDIA SOBRE NOMBRES DE CALLES Y PLAZAS: Se da lectura a las siguientes propuestas:1ª.- “Entre los laureados de España, ostenta la gran Cruz Militar Orden de San Fernando, el pueblense D. BENIGNO DAVILA PEREZ, hijo de Serafín Davila y Modesta Pérez, naturales de Conchido, de este término municipal.
Este preciado galardón le fue concedido el día 4 de septiembre de 1909 y la narración de los hechos que dieron lugar a ello, son los siguientes:
El 4 de septiembre de 1909 el cabo D. BENIGNO DAVILA PEREZ, perteneciente a la dotación de “La Numancia”, patroneaba en las inmediaciones de Alhucemas, un bote a vapor que remolcaba a otro de víveres. Al producirse una avería en el primero, que impidió el remolque por haberse enredado el chicote en la hélice, impidiendo el movimiento de la máquina, emprezaron a irse las dos embarcaciones a la costa rifeña, arrolladas por la mar, corriendo gran peligro. Para evitarlo, el cabo davila Pérez, pidió autorización al Oficial que dirigía la operación y se lanzó al agua, seguido del marinero D. Melchor Uso Márquez, consiguiendo entre los dos zafar el chicote y dejar libre la hélice, efectuándolo todo bajo el nutrido fuego del enemigo y con gran riesgo de sus vidas.
La gran cruz laureada de San Fernando, es la máxima recompensa Militar y el que se debe suponer un motivo de orgullo y satisfacción para todos sus vecinos, entendiendo esta Alcaldía que debe dejarse constancia de ello para conocimiento general, tanto de las generaciones actuales como de las venideras.
Por lo expuesto esta Alcaldía, a la consideración del Ayuntamiento Pleno propone la adopción del siguiente acuerdo:
Que teniendo en cuenta que el referido vecino era natural de la parroquia de Postmarcos, que la actual Plaza de Angustia se denomine “PLAZA DEL CABALLERO LAUREADO BENIGNO DAVILA PEREZ” y que el descubrimiento de la placa correspondiente se efectúe coincidiendo con un acto de relieve oficial.
Puebla del Caramiñal, 14 de mayo de 1986 El alcalde, firmado
En uso de la palabra el Sr. Ouviña manifiesta que se halla de acuerdo con la propuesta de la Alcaldía, si bien quisiera preguntar porque se esperó tantos años a tomar esta decisión.Más bien a él le parece que se trata de un acto electoralista.
La Presidencia responde al referido concejal y aún cuando no le extrañan sus manifestaciones, debe decirle que no se trata de ningún acto electoralista y que si no se ha adoptado anteriormente este acuerdo, es algo que tenía que preguntarle a a las personas que le antecedieron en el cargo de Alcalde, que la Presidencia, desde que está desempeñado tal cargo, no había tenido conocimiento hasta hace poco tiempo en que se ha editado por la Excma. Diputación un libro con los laureados gallegos del siglo XX, por lo que se le ha ocurrido formular la propuesta que les ha sido leída, por enetender que se debía honrar el recuerdo de un gallego y sobre todo puéblense, distinguido con la máxima Orden Militar que es la gran Cruz Laureada de San Fernando.
Sometida a votación la propuesta, es aprobada por unanimidad de los asistentes”.
Comentarios [1]